شمارهٔ ۴۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: وبمرا۷ بیت

رغیرتم پوشیده از چشم بدان، خوب مراداده جا در پرده دل طفل محجوب مرا

مدعی بر خویش می‌پیچد چو مکتوب از حسدناگرفت از دست قاصد یار مکتوب مرا

عکس رویش را زچشم آیینه دل جذب کرددل به دست دیده هم نگذاشت مطلوب مرا

شاید از آشفتگی‌های دلم یادش دهدای صبا آشفته‌تر کن زلف محبوب مرا

جز دل دیوانه با من هیچ‌کس همدم نبودمانده‌ام تنها کجا بردید محبوب مرا؟

دل به جان آمد ز غم خواهد شد افغانش بلندبیش ازین تاب صبوری نیست ایوب مرا

کی گشاید دور از آن رخ، دل نظر بر هیچ‌کسبسته عشق از غیر یوسف، دیده یعقوب مرا

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل معروفی از شاعر عشق و غم است که در آن احساسات عمیق و درد دل عاشق به تصویر کشیده شده است. شاعر از عشق معشوق خود، که در پس پرده‌ای پنهان است، سخن می‌گوید و درد جدایی را تحمل‌ناپذیر می‌داند. او به این موضوع اشاره می‌کند که تنها دل دیوانه‌اش همدم اوست و به شدت از غم فراق معشوق رنج می‌برد. در پایان، شاعر از ناتوانی در تحمل این جدایی می‌گوید و از صبا درخواست می‌کند که زلف محبوبش را بیشتر به هم بریزد، تا شاید اندکی از عشق تیره‌اش را دوباره به یاد آورد.