شمارهٔ ۳۸۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: رخوکردهام۴ بیت

در غمت با گریه شام و سحر خو کرده‌امروز و شب چون ابر با مژگان تر خو کرده‌ام

گل نمی‌خواهم، پر است از پاره دل دامنممی نمی‌نوشم، به خوناب جگر خو کرده‌ام

روز و شب دارم هوای لعل آن شیرین پسرطوطی‌ام، نبود عجب گر با شکر خو کرده‌ام

کس نیارد بر سر من آن ستم‌اندیش راهمچو قدسی با دعای بی‌اثر خو کرده‌ام

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق غم و اندوه گو شاعر است. او با اشک شب و روز خود را آرام می‌کند و در این حالت، غم را چون ابرهای باران‌زا تجربه می‌کند. شاعر از زیبایی و عشق به معشوق خود سخن می‌گوید، ولی در عین حال، او به جای شادی و لذت، با درد و حسرت زندگی می‌کند. همچنین، او به این نکته اشاره دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند به او کمک کند و او ناگزیر باید با مشکلات و ستم‌های عشقش کنار بیاید. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده عمق احساسات و درگیری‌های عاطفی شاعر است.