شمارهٔ ۳۷۶

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ابندارم۵ بیت

با یارم و در دفع غم اسباب ندارمدر بحر چو کشتی روم و آب ندارم

جز سجده ابروی توام نیست عبادتپروای نماز و سر محراب ندارم

دانسته لبم لذت خونابه کشیدنمعذورم اگر ذوق می ناب ندارم

با دولت بیدار، نسازد غم جاویدآزردگی از بخت گرانخواب ندارم

سودای دلم جوش برآرد ز نصیحتقدسی سر دلسوزی احباب ندارم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و اندوه خود می‌گوید و بیان می‌کند که برای دفع آن، یاری و اسبابی ندارد. او به تشبیه می‌پردازد و می‌گوید که مانند کشتی در دریا است، اما آبی برای شنا ندارد. عبادت او تنها سجده بر ابروی محبوب است و از انجام نماز در محراب بی‌خبر است. شاعر از لذت تسلط بر خود و جذب زیبایی‌های زندگی سخن می‌گوید و به نوعی عذرخواهی می‌کند که از نعمت‌های خالص و ناب بی‌بهره است. او همچنین به این نکته اشاره دارد که غم‌های جاودانه نمی‌توانند او را بیدار کنند و از بخت خود ناراضی است. در نهایت، شاعر از احساسات سرکش خود و نداشتن مشاوری دلسوز در کنار خود صحبت می‌کند.