شمارهٔ ۲۶۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اباشد۶ بیت

زخم خار آرزوی آبله پا باشدغنچه را غیر شکفتن چه تمنا باشد؟

به جز از سبحه ندیدیم ز دل راه به دلورنه بایست دلت را غم دلها باشد

تا بود قطع تعلق، سر پیوند کراست؟ما و شمشیر تو، سوزن ز مسیحا باشد

سرفرازی چو درین بزم به خدمت گروستصرفه شمع در آن است که برپا باشد

چه عجب گر دلت از حال دلم آگه نیستصورت حال که در آینه پیدا باشد؟

تا ز مهر تو نیفتد به غلط ساده‌دلیکاش داغ جگر لاله هم از ما باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی احساسات عمیق و آرزوها می‌پردازد. شاعر به نمادهای مختلفی اشاره می‌کند، مانند زخم و غنچه، که نشان‌دهنده‌ی درد و امید است. او بر این نکته تأکید می‌کند که در زندگی، بسیاری از احساسات از دل به دل منتقل نمی‌شوند و گاهی انسان‌ها از حال یکدیگر بی‌خبرند. همچنین، اشاره به عشق و وابستگی نشان می‌دهد که این احساسات ممکن است ما را دچار اشتباه کنند. در نهایت، شاعر با دردی عمیق از جدایی و عواطفش سخن می‌گوید و آرزو دارد که حتی داغی که در دل دارد، از آن معشوقش باشد.