شمارهٔ ۲۴۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: مگیرد۶ بیت

مبادا کام جان از عیش، تا کام از الم گیردفسون عافیت بر دل مخوان، تا خو به غم گیرد

برون آ نیمشب از خانه، تا عالم شود روشنکسی تا کی سراغ آفتاب از صبحدم گیرد؟

جفا خواهد که از طبع تو آیین جفا جویدستم خواهد که از خوی تو تعلیم ستم گیرد

نمی‌دانم که کرد این راه، سر، دانم که هر گامیز شوق زخم خارم، دیده پیشی بر قدم گیرد

نهم بر نقش پای خویش دایم دیده در کویشکه شاید رفته‌رفته دیده‌ام جای قدم گیرد

بود کوتاه از دامان مستی دست روشندلبرآرد از دل خود زنگ، چون آیینه نم گیرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تصویر کشیدن احساسات و تفکرات شاعر درباره لذت و رنج زندگی می‌پردازد. شاعر هشدار می‌دهد که اگر از خوشی‌ها غافل شویم، ممکن است به درد و غم دچار شویم. او اشاره می‌کند که‌ نباید به دلایل ظاهری خوشی را طلب کرد، زیرا ممکن است باعث ایجاد درد و رنج شود. شاعر از روشنی شب و جستجوی حقیقت سخن می‌گوید و بیان می‌کند که باید از تجربیات خود در زندگی بیاموزیم و به خودمان اجازه ندهیم که جفا یا ستم به ما آسیب برساند. در نهایت، او به اهمیت نگاه کردن به مسیر زندگی و تجارب خود اشاره می‌کند و این که مستی و بی‌خبری ممکن است زنگار دل را پاک کند.