شمارهٔ ۲۴۲
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انمکرد۴ بیت
یاد روی تو همآغوش گلستانم کردلذت درد تو آسوده ز درمانم کرد
کفر و دین باختم از نیمنظر بر رخ دوستدیده رسواشده گبر و مسلمانم کرد
نفسی بی تو گر از سینه تنگم سر زدبرق الماس شد و سر به گریبانم کرد
چون صبا، سنبل امید در آغوشم بودبخت بد شانهکش طره حرمانم کرد