شمارهٔ ۱۶۲

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ادندارد۷ بیت

در جلوه‌گری چون تو کسی یاد نداردنادر بود آن شیوه که استاد ندارد

بی سعی تو گیراست خیال سر زلفتاین دام روان حاجت صیاد ندارد

هر عضو مرا طاقت صد داغ دگر هستبا غمزه بگو دست ز بیداد ندارد

دل گشته تسلی به همینم که محبتشرط است که تا داردم، آزاد ندارد

از چشمه حیوان مطلب زندگی خضرکاین فیض به جز خنجر جلاد ندارد

صد رخنه چو گل در دلم انداخته تیغشکس بهتر ازین خانه آباد ندارد

دیوار غم از گریه کی از پای درآیدکاشانه صبرست که بنیاد ندارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و نشان می‌دهد که چنین جلوه‌گری بی‌نظیر است و استاد ندارد. شاعر از دلبستگی‌اش به معشوق و قدرت بزرگ عشق سخن می‌گوید، در حالی که هر زخم و داغی که عشق به او می‌زند، به گمان او قابل تحمل است. او به این نکته اشاره می‌کند که محبت و عشق باعث تسلی دل اوست و همچنین بیان می‌کند که زندگی و خوشبختی واقعی تنها از عشق به دست می‌آید. شاعر در نهایت از غم و مشکلاتی که در زندگی دارد می‌گوید و نشان می‌دهد که صبر او برای تحمل غم‌ها و دردها بر اساس عشق و امید است.