شمارهٔ ۹۳ - در غزل است

۹ بیت

عاشق خوش طبع با معشوق شیرین خوش خوردبی دلی باید که تا با دلبری دلکش خورد

جام زرین بر نشاط درج یاقوتین دهدتیر مشکین از کمان خوب عنبر فش خورد

باده چون آب و آتش دلبری چون ماه و مهرخوش مبادا هر که را این باشد و ناخوش خورد

بی دلی باید که با دلبر به هجران و وصالنعره ها بی هش زند اندوهها بی غش خورد

در حضر اسباب و آلت درین کنجی نهددر سفر واندر حضر او بر سر مفرش خورد

از پی آن تا نرنجد دست جانان از کمانناوک عاشق فریب از گوشه ترکش خورد

هرکه او عاشق شود ناچار شد آتش پرستهر که با ترکش بود لابد غم ابرش خورد

آتش عشق بتان گر خورد مال عاشقاننیست طرفه گو بخور کالای گبر آتش خورد

شربت جانان قوامی با قوام عاشقیگر یکی گیرد دو جوید ور سه باید شش خورد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دل‌باختگی است. شاعر به توصیف شادی و نشاط ناشی از عشق می‌پردازد و همچنین به درد و رنجی که عشق می‌تواند به همراه داشته باشد. او اشاراتی به زیبایی معشوق و زیبایی‌های عشق دارد و می‌گوید که عاشق باید بی‌دلی را تحمل کند و در برابر دلبری خوش‌دل باشد. همچنین اشاره می‌کند که عاشقان به آتش عشق مبتلا می‌شوند و نمی‌توانند از آن فرار کنند. در نهایت، شاعر می‌گوید که عشق و شوق به معشوق به نوعی با درد و رنج همراه است و در این رابطه، صبر و پایداری لازم است.