شمارهٔ ۸۱ - در غزل است

۵ بیت

خوشتر ز عشق خوبان، اندر جهان چه باشدهرکس که عشق ورزد، زر از گزر تراشد

باغی است عشقبازی که اندر بهار شادیهم ابر در فشاند، هم باد مشک پاشد

از درد عشقبازان، وز ناز خوب رویانبلبل همی خروشد، گل رخ همی خراشد

ای دلنواز شیرین، از عاشقان مشفقخوشدلتر از قوامی،دانی که کس نباشد

یک ناز را دو منت، برخود نهیم زیراعذرا کشیم نازت، عذرا یکی دو باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لذت عشق می‌پردازد و بیان می‌کند که عشق به افراد خوب در این جهان از هر چیز دیگری خوش‌تر است. هر فردی که عاشق باشد، مانند طلا از آتش عبور می‌کند و خالص می‌شود. همچنین به بهار اشاره شده که عشقبازی را به باغی شاداب شبیه می‌کند که در آن هم ابر باران می‌بارد و هم باد خوشبو می‌وزد. در این دنیای عشق، بلبل به خاطر درد عاشقان و زیبایی معشوقان برای گل‌ها می‌خواند. شاعر به معشوق خود می‌گوید که هیچ چیز شیرین‌تر از قوامیدان او نیست، و از ناز و دل‌نوازی‌اش قدردانی می‌کند. در نهایت بیان می‌شود که حتی یک ناز هم ارزشمند است و هر دو طرف باید از آن لذت ببرند.