شمارهٔ ۷۹ - در غزل است

۷ بیت

دل عاشق ز بیم جان نترسدگرش کار افتد از سلطان نترسد

چه باک است از بلاها عاشقان راکه نوح از آفت طوفان نترسد

به عشق از جان تقرب کرده عاشقچو اسماعیل از قربان نترسد

جفاکش وقت رنج از غم ننالدمبارز روز جنگ از جان نترسد

که اندیشد ز دل آن را که دل نیستز دریا مرد کشتیبان نترسد

قوامی را که جان بازی است در عشقز رنج فرقت جانان نترسد

همه آفاق دانند این که خشتیکه در آب افتد از باران نترسد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شجاعت عاشقان است. شاعر می‌گوید که دل عاشق از خطر و خطرات نمی‌ترسد و حتی اگر با مشکلات و مصیبت‌ها مواجه شود، باز هم پا بر جا و استوار می‌ماند. عاشقان با عشق خود به خدا یا محبوب دچار خطراتی می‌شوند، اما این مشکلات آنها را تضعیف نمی‌کند. شاعر به شخصیت‌های تاریخی مانند نوح و اسماعیل اشاره می‌کند تا بیان کند که عشق و قربانی کردن برای آن، نشانه‌ی شجاعت است. همچنین، اشاره می‌کند که جفاکش‌ها و جنگجویان نیز از جان خود نمی‌ترسند و بیشتر بر عشق و آرزوهای خود تمرکز دارند. در نهایت، او به نوعی استحکام و ثبات در روح عاشقان اشاره دارد که هیچ چیزی نمی‌تواند آنها را از عشقشان بازدارد.