شمارهٔ ۷۸ - در غزل است

۱۰ بیت

ای عشق غم شد از تو مرا شادیچون از همه جهان به من افتادی

بنده شد از تو مردم آزادهروی از تو نکرد کس آزادی

سرمایه بخش روی چو گلبرگیپیرایه دار زلف چو شمشادی

گه پاسبان لاله سیرابیگه پرده دار سوسن آزادی

عقل سخن شناس جهان دیدهشاگرد تو است با همه استادی

دیرینه یار غار توم گفتیبیزارم از تو گر همه همزادی

از رفتن تو شادی مرا زایدکز زادن تو مردمرا شادی

در عاشقی ز عشوه گلبرگیما را چه خار بود که ننهادی

گفتی قوامیا چه زیان کردیتا دست را به صحبت ما دادی

عشقا من از تو داغ بسی دارمهیچ اندهت مباد چو من بادی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و تأثیر عمیق آن بر زندگی انسان‌هاست. شاعر از شادی و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید و به این می‌پردازد که چگونه عشق می‌تواند انسان را آزاد کند، در حالی که در عین حال او را درگیر درد و رنج نیز می‌سازد. شاعر به زیبایی‌های عشق، مانند شوق و جذابیت پرده‌دار و پاسبان می‌پردازد و در نهایت بیان می‌کند که با وجود داغ‌هایی که از عشق دیده، هیچ اندوهی برای معشوق نخواهد داشت. به طور کلی، شعر نشان‌دهندهٔ تضادهای عشق و تاثیرات عمیق آن بر وجود انسان است.