شمارهٔ ۷۲ - در غزل است

۷ بیت

چون تو که عزیز باشد ای جانآن را که تمیز باشد ای جان

در عشق فدای کرد «جا»ن چیستجان کمتر چیز باشد ای جان

آن پیماید طریق وصلتکش دل بقفیر باشد ای جان

عاشق شود از وصل مبارزهر چند که حیز باشد ای جان

کودک به نشاط باشد آن جانکه آنجای مویز باشد ای جان

بود است قوامی ازتو خرمنشگفت که نیز باشد ای جان

در تو نتوان . . . حت که دانموقت تو عزیز باشد ای جان

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و ارزش والای آن است. شاعر به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که جان و زندگی انسان در عشق فدای محبوب می‌شود، چون عشق نسبت به محبوب اهمیت بیشتری دارد. او به زیبایی‌هایی اشاره می‌کند که از عشق ناشی می‌شود و بر این باور است که عشق قدرتی دارد که می‌تواند انسان را به بلندی‌ها برساند. همچنین، شاعر بیان می‌کند که در عشق، ولو که شرایط سخت باشد، هر عاشقی شجاعانه برای وصال محبوب مبارزه می‌کند. در نهایت، او اشاره می‌کند که وقت و لحظه‌های شیرین در کنار محبوب، بسیار ارزشمند و عزیز است.