شمارهٔ ۵۶ - در غزل است
بنگر که چه روزگار دارمکان چهره چون نگار دارم
در دل غم و غم سگال سوزمدر بر می و می گسار دارم
نشگفت که باغ وار خندمتا وصل چو تو بهار دارم
خورشید به صیدگاه مشرقزان زلف خوشت شکار دارم
ای عشق تو دم شمار عاشقغمها ز تو بیشمار دارم
منگر تو به باغ وصل امسالکز هجر تو داغ پار دارم
سوگند مخور به نیک عهدیکز جور تو دل فگار دارم
گر کوفه خوری به جای سوگندحاشا گرت استوار دارم
از بهر یکی سخن دو سه ماهچون دیده برانتظار دارم؟
آغاز کنم حدیث گوئیبسیار مگو که کار دارم
ای جان قوامی به دل اندرغمهات قیامه وار دارم