شمارهٔ ۲۳ - در مدح امین الملک و تقاضای صلتی از او

۱۰ بیت

ای مبارک پئی که بر گردوننایب رای توست سیاره

کرده ای پای بخت را خلخالداده ای دست ملک را یاره

دشمنان تو را به گرد جهاندارد آوازه تو آواره

پیش رای تو ای امین الملکخواهم احوال گفت یک باره

دان که مداح بی کفایت توقلتبانی است روسبی باره

هست معلوم خواجگان که امروز. . . این بنده نیست آن کاره

ای که برآستانه در تواهل حرمت نهند رخساره

بنده بی برگ و هر زمان گوش استکاورد بچه این فلان خواره

چیست آخر مرا بگوی اکنونچاره این ضعیف بیچاره . . .؟

ریشم اندر کنیف خونین بادگر مرا هست وجه گهواره

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره شخصی است که به عنوان یک مقام مهم و محترم در جامعه توصیف شده است. شاعر با زبانی پر از استعاره و نماد، او را به عنوان کسی می‌ستاید که با قدرت و اعتبارش، محبوبیت و موفقیت‌هایی را برای خود و اطرافیانش به ارمغان آورده است. شاعر به خوبی درک می‌کند که در این دنیا، مداحانی که شایستگی مناسبی ندارند نیز وجود دارند، و او به جایگاه خود به عنوان یک بنده بی‌خبر از امور اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر از این مقام می‌خواهد که راهی برای حل مشکلاتش که در وضعیت ضعف و نیاز قرار دارد، ارائه دهد.