شمارهٔ ۶۷

قافیه: اردلمناست۸ بیت

یاد تو مونس شب تار دل من استداغت گل همیشه بهار دل من است

چرخی که نه رواق فلک زیر بال او استدر صیدگاه عشق شکار دل من است

گشتن شهید تیغ تو نقشی است بر مرادجان باختن به خصم قمار دل من است

هر تار زلف مرغ دلم را شد آشیانهر حلقه‌ای ز دام حصار دل من است

پیدا است از صفای رخش عکس راز منرخسار یار آینه‌دار دل من است

چندین هزار آرزو اینجا است در شناگویی میان بحر کنار دل من است

چون قد کشید آه مرا خرم است باغچون چشمه کرد داغ بهار دل من است

قصاب طی مرحله‌ام تا تپیدن استخون خوردن مدام مدار دل من است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عاشقانه و دلتنگی شاعر اشاره دارد. یاد معشوق، مونس شب‌های تار و دل‌تنگی اوست. عشق او به اندازه‌ای عمیق و جانسوز است که داغ معشوق در دلش همواره باقی است. شاعر به تصویرسازی زیبایی از عشق و حسرت می‌پردازد و بیان می‌کند که هر جنبه‌ای از عشق، در دل او جا دارد. او از زخم‌های عشق و آرزوهای ناچیز خود صحبت کرده و توصیف می‌کند که چگونه هر احساسی که تجربه می‌کند، تصویری از معشوق را در خود دارد. در نهایت، شاعر با توصیف تپش دل و آلام ناشی از عشق، به عمق رنج و زیبایی‌ عشق‌اش اشاره می‌کند.