شمارهٔ ۲۸۶

قافیه: رمیبرمپناه۸ بیت

کی جز لبش به جای دگر می‌برم پناهمور خطم به تنگ شکر می‌برم پناه

امشب به رنگ شمع به یاد جمال دوستمی‌سوزم و به آه سحر می‌برم پناه

صد بار اگر به جور برانی ز نزد خویشبر درگه تو بار دگر می‌برم پناه

ز اکسیر این جهان مس قلبم طلا نشدبر کیمیای اهل نظر می‌برم پناه

شاید که کسب نور نماید ز عارضشبر آفتاب همچو قمر می‌برم پناه

سر میکشم ز جور حوادث به زیر بالچون مرغ تیر خورده‌ به پر می‌برم پناه

چون موجه سرشگ برون رفتم از نظراز بحر درگذشته به بر می‌برم پناه

کارم نشد ز درگه اهل مجاز راستقصاب من به جای دگر می‌برم پناه

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که در جستجوی پناه‌گاهی مطمئن است و به لب و چهره معشوقش پناه می‌برد. او از سختی‌ها و مشکلات زندگی گلایه می‌کند و می‌گوید که حتی اگر معشوقش او را دور کند، باز هم به درگاه او باز می‌گردد. شاعر به غیرقابل تغییر بودن طلا شدن قلبش از مشکلات این دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که شاید از نور معشوقش روشنی بگیرد. او همچنین به ناتوانی در فرار از حوادث و مشکلات اشاره کرده و از درد و رنج‌هایش می‌نالد. در نهایت، او نشان می‌دهد که به سبب ناکامی در یافتن حقیقت، به جایی نخواهد رسید و او را به مقام بی‌نظیر معشوق پیوسته پناه می‌برد.