شمارهٔ ۲۴۱

قافیه: ارمیخواهددلم۷ بیت

بر میان تاری ز زلف یار می‌خواهد دلمسبحه را افکنده و زنّار می‌خواهد دلم

تا نشانی هست از غم‌خانه زندان دوستکافرم گر جانب گلزار می‌خواهد دلم

تا نشینی در میان چون نقطه بر گرد سرتیک قدم رفتار چون پرگار می‌خواهد دلم

روشن آن مجلس که از حسن تو باشد تا به صبحچون کواکب دیده بیدار می‌خواهد دلم

نه فلک را باده شوقت به چرخ آورده استهم از این می باده سرشار می‌خواهد دلم

در فراقت جان من عمری است تاب آورده‌ایمیک نفس در طاقت دیدار می‌خواهد دلم

آن‌قدر قصاب می‌دانم که از کون و مکانعشق را می‌خواهد و بسیار می‌خواهد دلم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره longing و آرزوهای عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از دل خود می‌گوید که آرزوی زلف یار را دارد و می‌خواهد در میانه زیبایی او نشسته و از عشق او شاداب باشد. او اشاره می‌کند که دلش به یاد محبوبش در غم و زندان است و به دنبال نشانه‌هایی از عشق می‌گردد. شاعر آرزو دارد که در مجموعی از زیبایی‌های یار، همیشه بماند و از نور محبت او بهره‌مند شود. همچنین، به فراقت و دوری از یار اشاره دارد و می‌گوید که جانش را برای دیدار او می‌خواهد. در نهایت، او عشق را بسیار ارزشمند دانسته و نشان می‌دهد که دلش در پی عشق و زیبایی است.