شمارهٔ ۱۸

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: سرا۷ بیت

صیاد به من تنگ چنان کرده قفس راکز تنگی جا بسته به من راه نفس را

این چشم پرآشوب نگاهی که تو داریمستی است که بندد به قفا دست عسس را

چون بر نکشم آه و فغان از دل صد چاکاز ناله چه سان منع توان کرد جرس را

یا رب نشود کشته به شمشیر جفایتهر کس که به دل راه دهد غیر تو کس را

از دامنت ای شاخ گل گلشن خوبیکوته نکند خار جفا دست هوس را

از کوی تو عنقا نتوانست گذشتنکی قوت پرواز بود بال مگس را

شد عرصه جولانگه تو دیده قصابهرگه که برانگیختی از نار فرس را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره ناامیدی و درد عشق صحبت می‌کند. شاعر به تنگی و محدودیت‌های ناشی از عشق می‌پردازد و احساس می‌کند که قفس عشق او را در بر گرفته است. چشم معشوق وی را مجذوب کرده و او را به مستی واداشته است. شاعر از عدم توانایی در کنترل فریادهای دل شکسته‌اش سخن می‌گوید و دعا می‌کند که کسی به دست جفای معشوق کشته نشود. او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و خواهان رهایی از خارهای جفا است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که در دنیای عشق، هرگز نمی‌تواند از آن رها شود، همان‌طور که مگس نمی‌تواند پرواز کند.