شمارهٔ ۱۷

قافیه: یرها۵ بیت

پیچ و تاب زلف مشکینت شده زنجیرهابند بر پا مانده در زنجیر زلفت شیرها

دردم افزون شد نمی‌دانم ز عشقت چون کنمبا وجود آن‌که کردم در غمت تدبیرها

چون خلاصی کس تواند یافتن از کوی اونقش پای مور را بر پا نهد زنجیرها

گر نیفتد پرتو حسن تو چون ظاهر شوددستکار صنعت نقاش بر تصویرها

بخت بد قصاب او را دور می‌سازد ز توگرچه بسیار از محبت دیده‌ام تأثیرها

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف زنجیرهایی می‌پردازد که از زلف معشوقش به وجود آمده و احساس اسارت و درد خود را از عشق بیان می‌کند. او می‌گوید که با وجود تلاش‌هایش برای آرامش در غم عشق، دردش افزایش یافته است. شاعر به دشواری دستیابی به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر زیبایی معشوقش نمی‌بود، هنر نقاشی نمی‌توانست چهره‌اش را به خوبی به تصویر بکشد. او همچنین از جدایی دردناک ناشی از بخت بد صحبت می‌کند، حتی اگر محبتی که نسبت به معشوق دارد، تأثیرات زیادی در زندگی‌اش گذاشته باشد.