شمارهٔ ۱۵۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: یدهبرکاغذ۸ بیت

پس از دیدار قاصد چون فتادم دیده بر کاغذشد افشان بس که اشک حسرتم پاشیده بر کاغذ

ز تنگی‌های جا دارد درون سینه از شوقشنفس را بر دلم چون رشته پیچیده بر کاغذ

کند تا در جواب نامه‌اش حرف وفا پیداتهی شد از نگه بس دیده‌ام گردیده بر کاغذ

کبوتر را به پر چسبیده مکتوبش ز شیرینیز شوخی بس لبش بر حال من خندیده بر کاغذ

ز شرح نامه‌ام حرف محبت در میان گم شدنگاه آن دل‌ربا می‌کرد تا دزدیده بر کاغذ

ز شوقش قاصد آتش هر قدم در زیر پا داردتو پنداری سپند از خال او پاشیده بر کاغذ

نباشد دور اگر چون برگ گل از یکدگر پاشدبه رنگ غنچه از بس نام او بالیده بر کاغذ

جواب نامهٔ آن شوخ را قصاب خونین دلحنایی کرده از بس روی خود مالیده بر کاغذ

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر احساسات عمیق خود را پس از دریافت یک نامه توصیف می‌کند. او با حسرتی زیاد به کاغذی که آن نامه رویش است نگاه می‌کند و اشک‌هایش روی آن ریخته است. در دلش عشق و شوقی از محبوب وجود دارد، اما بی‌تابی و تنگی نفسش را به تصویر می‌کشد. او به قاصد می‌گوید که در جواب نامه محبوبش نمی‌تواند به وفا حرف بزند و حرکات چشمانش بر کاغذ نمایان است. نامه‌اش شیرین و مملو از عشق است و به خوبی حال او را بیان می‌کند، ولی در بیان محتوای عشق گیج و سردرگم است. قاصد از عشق او آتشین است و شاعر آرزو دارد که این فاصله‌ها از بین برود. در نهایت، شاعر به حس دلشکستگی و رنج خود اشاره می‌کند که گویی هر کلمه‌ای که بر کاغذ می‌نویسد، نشانی از درد و عشق اوست.