شمارهٔ ۶۵

قافیه: است۷ بیت

چون صبح سعادت ز جبین تو هویداستما را بتو صد گونه تولا و تمناست

تو ساقی جانهایی و جانها بتو شادنددر ده قدح باده، که هنگام تولاست

در مجلس مستان خدا وقت سماعستچون عشق مزید آمد و چون حسن هویداست

هر قصه که در وصف جمالست و جلالستتا فکر زیادت نکنی، نسبت سوداست

آنجای که جسمست بکلی همه اسمستآن جای که جانیست نه اسم و نه مسماست

با عشق خدا باش، که در صورت و معنیچون کار تو عشقست همه کار مهیاست

قاسم، چه کنی؟ گر نکنی روی بدین بحرکین کثرت امواج هم از لجه دریاست