شمارهٔ ۴۶۵
ما در طلب دوست فراوان بدویدیمبسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم
تا لمعه رخسار تو بر جان و دل افتاداز دولت دیدار تو بر عرش پریدیم
ما روی تو دیدم درین دیر کهنسالالمنة الله که نمردیم و بدیدیم
در دست غمت بی دل و بیچاره و صبریموز جور غمت جامه بصد پاره دریدیم
بیچاره بماندیم، چنین واله و حیرانچون ذکر تو از کعبه و بت خانه شنیدیم
چون روی تو دیدیم بگفتیم شهادتالمنة الله که سعیدیم و شهیدیم
چون قاسم بیچاره ترا دید درین راهما پیر کمالیم و مرادیم و مریدیم