شمارهٔ ۲۷۵
روی هرکس که باندازه مرآت آمدبعد ازین نوبت موسی و مناجات آمد
«یوم تبیض و تسود وجوه »گفتندمعنی نفی مگویید،که اثبات آمد
روی ناخوش نتوان گفت که زیباو نکوستروی نیکو چه توان گفت که جنات آمد؟
هر که دید آن رخ نیکو بمرادی برسیدروی زیبای تو چون قبله حاجات آمد
دل ما ساکن درگاه تو خواهد بودنعزتش دار، که از بهر مراعات آمد
زهد و تقوی و ورع جمله مقامات نکوستلیکن اخلاص و یقین مخلص طاعات آمد
قاسمی،قصه ترتیب نگه باید داشتاول «الحمد» پس آنگاه «تحیات » آمد