شمارهٔ ۱۴۵
دل ما بصد جان طلب کار اوستولی در حقیقت طلب کار اوست
زهی روی روشن، که در رویهاظهورات خوبی ز انوار اوست
بیک جو فروشند صد جان بشهرچو گویند: بازار بازار اوست
تو شادان ز عشقی وزو عشق شادتو غم خوار اویی و غم خوار اوست
تو بلبل صفت مانده ای زار گلولی بی خبر زانکه گل زار اوست
برقصند ازین حال ذرات کونکه هر ذره مرآت دیدار اوست
نشاید که آزار جوید کسیدل قاسمی را، که دلدار اوست