شمارهٔ ۱۲۶
صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟میان صحن گلستان خروش مستانست
چه حالتست سمن را که سرگران شده است؟چه بود سرو سهی را که پای کوبانست؟
چه حالتست که نرگس پیاله می دارد؟چه حکمتست که غنچه بشکل پیکانست؟
چه بود لاله سیراب را که سرمستست؟بگو که زلف سمن از چه رو پریشانست؟
شراب حب ازل ریختند بر عالمفروغ باده ز ذرات کون تابانست
بصورت دو جهان سر عشق ظاهر شدکنون بر تبت انسان رسید، انسانست
چه باشد انسان؟ مجموعه اصول و فروعچه باشد انسان؟ مقصود کان و ماکانست
چه باشد انسان؟ خم خانه می ازلستچه باشد انسان؟ سلطان ملک عرفانست
چه باشد انسان؟ آیینه خدای نمایچه باشد انسان؟ مرآة کفر و ایمانست
بیار، ساقی، از آن باده سبک روحانکه مرهم دل ریشست و راحت جانست
بگو بناصح: تا بیش ازین محال مگویکه قاسمی بیهمه حال مست و حیرانست