شمارهٔ ۱۲۳
در دیده صاحب نظران کشف عیانست :کان ماه دل افروز پس پرده نهانست
گر زانکه بغفلت روی این ره، نکنی سودهر سود که بی دوست کنی عین زیانست
هرجا نگرم روی تو بینم بهمه حالگر خانه کعبه است و گر دیر مغانست
زاهد، هله! امروز تو در ملک امانیدر کوچه ما نعره و آشوب و فغانست
آنیست در آن چهره زیبای تو مادامهرجای که آنست، دلم عاشق آنست
دی رفت بهاری، همه پر لاله سیرابدهقان چه کند چاره؟ که امروز خزانست
گویند بقاسم که: ازین عشق حذر کنبیچاره حذر کرد، ولیکن نتوانست