شمارهٔ ۸۹ - امیرحسین دهلوی فرماید

۹ بیت

به بزمگاه صبوحی کنان مجلس خاصحیوه نحش بود جام می به حکم خواص

در جواب او

امید هست که بنوازیم بخلعت خاصبارمک ار نرسد دست کم زجامه خاص

بیافت سوزن ازان بخیه چو مرواریدکه او ببحر پر از موج حبر شد غواص

درید پرده بکار برهنگان کرباسبخورد زخم زگازر که (والجروح قصاص)

زخرج رخت زمستان گریز میجستمگرفت برد ره من که (لات حین مناص)

اگر نه شیوه دستار و زیب جامه بودکیش برقص برازندگی بود رقاص

هزار نفع درین جامها که میپوشینوشته اند حکیمان بتن زروی خواص

ترا جهیز عروسی زن بقید آوردمگر برخت عزایش شوی ز قید خلاص

بشعر البسه بردی تو گوی ای قاریکجا بود قلمی این همه معانی خاص

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های مجالس خاص اشاره می‌کند که در آن‌ها شراب می‌نوشند و لحظات خوشی را سپری می‌کنند. او امیدوار است که بتوانند لحظه‌ای خوش بگذرانند و از لذت‌های این مجالس بهره‌مند شوند. به تصویر کشیدن بخشندگی و زیبایی لباس‌ها و نیز زخم‌هایی که تجربه شده، نشان‌دهنده‌ی تضاد بین شادی و درد است. شاعر به حکمت و فوائد شراب نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که پوشیدن لباس‌های زیبا به انسان جلوه می‌دهد و به یاد می‌آورد که زندگی ممکن است پر از قید و بند باشد، اما لحظه‌های خوشی هم وجود دارند. در نهایت، شاعر از قاری می‌خواهد که این معانی عمیق را درک کند.