شمارهٔ ۵۳ - مولانا حافظ فرماید

۸ بیت

دل ما بدور رویت زچمن فراغ داردکه چو سر و پای بندست و چو لاله داغ دارد

در جواب او

دل ما بوصل ارمک زقبا فراغ داردکه بدگمه پای بندست وز درز داغ دارد

شده ام بجیب اطلس شب عنبرینه گمرهمگر انکه کیف گلگون بر هم چراغ دارد

قد صوف راغکی بین بر صوف سبز طاقینسری طوطی عجب اینکه زاغ دارد

زشبه عجیبم آید شده کوی جیب کمخانوسیاه کمبهابین که چه در دماغ دارد

زبهاری و گلی ا که عمامه کردو جامهنه هوای سرد بستان نه هوای باغ دارد

بمصاف جامه پوشان بنگو بشاه اطلسکه زپوستین ابلق چه نکو الاغ دارد

بکول چو وقت سرما شده پشت گرم قاریزهمه نمد فروشان جهان فراغ دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ دل‌مشغولی‌ها و جستجوی زیبایی و عشق است. شاعر از دوری و غم دلش از محبوب می‌گوید و احساساتی را که ناشی از محبت و دل‌باختگی است، توصیف می‌کند. او به توصیف زیبایی‌های طبیعی و متفاوتی می‌پردازد که در وجود او اثر می‌گذارد و از فضایی می‌نویسد که در آن عشق و زیبایی ترکیب شده‌اند. همچنین به تضادها و تضادهای عاطفی اشاره دارد و به زیبایی‌هایی که در زندگی‌اش وجود دارد، از جمله پوشش‌ها و شال‌های خاص، توجه می‌کند. در نهایت، شاعر دعوتی به برقراری ارتباط و گفت‌وگو با محبوب می‌کند و بر زیبایی‌های عشق تأکید می‌کند.