شمارهٔ ۴۴ - خواجه حافظ فرماید
رسید مژده که ایام غم نخواهد ماندچنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند
در جواب او
نشان پوشی و نقش علم نخواهد ماندنماند بندقی و ریشه هم نخواهد ماند
بپوستین توانگر حسد مبر درویشکه پشت ابلق و روی شکم نخواهد ماند
اگر چه در بر گرما شدست زیلو خوارحصیر نیز چنین محترم نخواهد ماند
بپوش جامه امسال و رخت پار ببخشنماند کهنه ونو نیز هم نخواهد ماند
طریق گیوه قدمداریست و این اولیزمیخ چون بکفش یکدرم نخواهد ماند
بگرد رایت خورشید بود این مسطورکه خرکه و تتق و چتر جم نخواهد ماند
سخن مگسو بلباس ایحسود باقاریکه صوف قبرسی و جل به هم نخواهد ماند