شمارهٔ ۴۵ - خواجه حافظ فرماید
تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بودسر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
در جواب او
تا ز قطنی و قدک نام و نشان خواهد بودتنم از شوق شمط جامه دران خواهد بود
بر زمینی که درو صندلی رخت نهندسالها سجدهگه بقچه کشان خواهد بود
حلقه انکلهٔ جیب به گوش از ازلستبر همانیم که بودیم و همان خواهد بود
چشم مدفون چو نهد سر به کنار جامهبه رخ شاهد کمخا نگران خواهد بود
بعد ما و تو بسی صوف سفید و سبزیکه لباس تن هر پیر و جوان خواهد بود
برو ای دامک شلوار که بر دیدهٔ توراز لنگوته نهانست و نهان خواهد بود
رخت قاری اگر از بقچهٔ یاران باشدخلعت صوف به دوش دگران خواهد بود