شمارهٔ ۲ - خواجه حافظ فرماید

۸ بیت

رونق عهد شبابست دگر بستانرامیرسد مژده گل بلبل خوش الحانرا

در جواب او

رونق حسن بهاریست دگر کتانراگرم بازار زشمسی شده تابستانرا

انکه دستار طلا دوز علم گردانیدکرد چون ریشه پریشان من سرگردانرا

تا نهالی و لحافت نبود چندین دستدر وثاقت شب سرما منشان مهمانرا

ای تکلتو بکفل پوش چو روزی برسیخدمات جل خرسک برسان ایشانرا

گرچنین جلوه کند آستی جامه صوفخاکروب در خیاط کنم دامانرا

قاری آن کورخ کمخای گلستان بیندالتفاتی ننماید چمن بستانرا

عجبی نیست زدارائی عدل سلطانماهتاب ارکند از رفق رفو کتانرا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی بهار و بیداری طبیعت می‌پردازد. شاعر از بلبل خوش‌خوان و شکوفه‌های گل صحبت می‌کند و به رونق و زیبایی بهاری می‌تازد. او همچنین به تأثیرات علم و دانش بر زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که علم می‌تواند انسان را از بلاتکلیفی نجات دهد. شاعر در عین حال به دعوت دیگران برای استقبال از بهار نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی و شادی در انتظار آنان است. این متن همچنین به اهمیت خدمات انسانی و عدالت در جامعه اشاره دارد و بر تأثیرات مثبت زیبایی و دانش تأکید می‌کند.