شمارهٔ ۱۳۶ - سید جلال الدین عضد فرماید

۸ بیت

ای برگ گل سوری از خار مکن دوریاز خار مکن دوری ای برگ گل سوری

در جواب آن

ای مخفی کافوری از پنبه مکن دوریاز پنبه مکن دوری ای مخفی کافوری

در پرده مستوری والا نتواند بودوالا نتواند بود در پرده مستوری

ای جبه بدستوری من مینهمت پنبهمن مینهمت پنبه ایجبه بدستوری

درویش تو معذوری در پاچو ازارت نیستدرپا چوانارت نیست درویش تومعذوری

ایشرب تو منظوری مدفون بودت ناظرمدفون بودت ناظر ایشرب تو منظوری

حبری خوش و صابوری خواهم ببر آوردنخواهم ببر آوردن حبری خوش و صابوری

از رخت نو سوری قاری فرجی بادتقاری فرجی بادت از رخت نو سوری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره ارتباط بین زیبایی و زشتی، و حضور و غیاب عشق و عشق واقعی است. شاعر از "برگ گل" و "خار" صحبت می‌کند و به تأثیراتی که محبت و عشق بر زندگی دارند اشاره می‌کند. او بیانگر این است که زیبایی واقعی نمی‌تواند در پرده مستوری باقی بماند و باید خود را نمایان کند. همچنین به دنیای درویش و فقر اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در فقر هم می‌توان به عشق و زیبایی دست یافت. در نهایت، شاعر خواستار خبر خوش و صبر است و به امید دیدن زیبایی‌ها و عشق‌های جدید می‌باشد.