شمارهٔ ۱۳۵ - خواجه حافظ فرماید
وقت را غنیمت دان آنقدر که بتوانیحاصل از حیات جان ایندمست تا دانی
در جواب آن
ای که ده جهت داری جامه زمستانیبر تن خودت کن بار آنقدر که بتوانی
بر نهالی اطلس چون دهی شب آسایشحاصل از حیات جان آندمست تا دانی
پیش رخت ابیاری گفت راز مخفی دانبا طبیب نامحرم حال راز پنهانی
دل ز معجر روبند گوش داشت دانستمچشمبند ِ زردوزی میبرد به پیشانی
هر که رخت سرما را غم نخورد نادم شدعاقلا مکن کاری کآورد پشیمانی
پیر خرقه ات گویم پیشک از ره کسوتهر زمان که در پوشی رخت صوف جرجانی
رخت صوفک ایقاری داد تو نخواهد دادجهد کن که از ارمک داد خویش بستانی