شمارهٔ ۴
تواند صورتی دادن شبیه آن پریرو رامصور گر کند از بال عنقا خامهٔ مو را
هزاران معنی باریک باشد بیت ابرو رابه غیر از مو شکافان کس نفهمد معنی او را
به نغمه دل چو نی بستند کم ظرفان و زین غافلکه این می آخر از تندی کند سوراخ پهلو را
مگر نقلی ز روی نسخهٔ حسن تو برداردکه مه امشب کشید از هاله جدول صفحه ی رو را
غنی تا چند باشد سینه چاک از دست عریانیبه تار پیرهن دوزید چاک سینهٔ او را