شمارهٔ ۷۴

قافیه: یمست۱۰ بیت

در بذل لآلی و رقم دست کریم ستنی نی نی کلکم رگ مژگان یتیم ست

رشح کف جم می چکد از مغز سفالمسیرابی نطقم اثر فیض حکیم ست

از آتش لهراسپ نشان می دهد امروزسوزی که ز خاکم ز تو در عظم رمیم ست

از حرف من اندیشه گلستان خلیل ستاز روی تو آیینه کف دست کلیم ست

چشم و نگهت گردش جامی ز نبیذستکلک و ورقم تاب سهیلی بر ادیم ست

در جستن مانند تو نظاره زبونستدر زادن همتای من اندیشه عقیم ست

ذوق طلبت جنبش اجزای بهارستشور نفسم رعشه اعضای نسیم ست

در نطق مسیحا دمم از خصم چه باکستدر ناز ز خود می رمی از غیر چه بیم ست

بی پرده ستم کن رخت از باده دو رنگستبی صرفه بنالم دلم از غصه دو نیم ست

بختم ندهد کام دل غمزده غالبگویی لب یارست که در بوسه لئیم ست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعری نامی به توصیف زیبایی‌ها و احساسات عمیق انسانی می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌های مختلف، عشق و حالاتی که از آن ناشی می‌شود را به تصویر می‌کشد. او به تأثیر عشق بر زندگی و روح انسان می‌پردازد و می‌گوید که عشق باعث شادابی و جنبش در وجود اوست. همچنین، شاعر به تضادهای عاطفی اشاره می‌کند و از غم و اندوهی که در دل دارد صحبت می‌کند. در نهایت، او از ناتوانی در یافتن آرامش و شادی واقعی سخن می‌گوید و بیان می‌کند که سرنوشتش مانع از رسیدن به خوشبختی است.