شمارهٔ ۳۲۲
از جسم به جان نقاب تا کی؟این گنج درین خراب تا کی؟
این گوهر پرفروغ یاربآلوده خاک و آب تا کی؟
این راهرو مسالک قدسوامانده خورد و خواب تا کی؟
بی تابی برق جز دمی نیستما وین همه اضطراب تا کی؟
جان در طلب نجات تا چنددل در تعب عتاب تا کی؟
پرسش ز تو بی حساب بایدغمهای مرا حساب تا کی؟
غالب به چنین کشاکش اندریا حضرت بوتراب تا کی؟