شمارهٔ ۳۱۸
به دل ز عربده جایی که داشتی داریشمار عهد وفایی که داشتی داری
به لب چه خیزد از انگیز وعده های وفابه دل نشست جفایی که داشتی داری
تو کی ز جور پشیمان شدی چه می گویی؟دروغ راست نمایی که داشتی داری
به سینه چون دل و در دل چو جان خزیدی و بازنگاه مهرفزایی که داشتی داری
عتاب و مهر تو از هم شناختن نتوانخرد فریب ادایی که داشتی داری
خراب باده دوشینه ای سرت گردمادای لغزش پایی که داشتی داری
به کردگار نگردیدی و همان به فسوسحدیث روز جزایی که داشتی داری
کرشمه بار نهالی که بوده ای هستیبه سر ز فتنه هوایی که داشتی داری
هنوز ناز پی غمزه گم نداند کردادای پرده گشایی که داشتی داری
جهانیان ز تو برگشته اند گر غالبترا چه باک خدایی که داشتی داری