شمارهٔ ۳۱۲
خشنود شوی چون دل خشنود نیابیترسم که زیانکار کسی سود نیابی
از قافله گرمروان تو نباشدرختی که به سیلش شرراندود نیابی
فرقی ست نه اندک ز دلم تا به دل تومعذوری اگر حرف مرا زود نیابی
بر ذوق خداداد نظردوختگانیمدر سینه ما زخم نمکسود نیابی
در وجد به هنجار نفس دست فشانیمدر حلقه ما رقص دف و عود نیابی
در مشرب ما خواهش فردوس نجوییدر مجمع ما طالع مسعود نیابی
در باده اندیشه ما درد نبینیدر آتش هنگامه ما دود نیابی
چون آخر حسن ست به ما ساز که دیگربا هم کششی مانع مقصود نیابی
آن شرم که در پرده گری بود نداریآن شوق که در پرده دری بود نیابی
غالب به دکانی که به امید گشودیمسرمایه ما جز هوس سود نیابی