شمارهٔ ۳۰۲
بتی دارم از اهل دل رم گرفتهبه شوخی دل از خویشتن هم گرفته
ز سفاک گفتن چو گل برشکفتهدرین شیوه خود را مسلم گرفته
رگ غمزه از نبش مژگان گشودهسر فتنه در زلف پر خم گرفته
به رخساره عرض گلستان ربودهبه هنگامه عرض جهنم گرفته
فسون خوانده و کار عیسی نمودهپری بوده و خاتم از جم گرفته
ز ناز و ادا تن به معجر ندادهبه شرم و حیا رخ ز محرم گرفته
دمش رخنه در زهد یوسف فگندهغمش گندم از دست آدم گرفته
گهی طعنه بر لحن مطرب سرودهگهی خرده بر نطق همدم گرفته
به بیداد صد کشته بر هم نهادهبه بازیچه صد گونه ماتم گرفته
به رویش ز گرمی نگه تاب خوردهبه کویش به رفتن صبا دم گرفته
نیارد ز من هیچگه یاد، هرگزمگر خوی خاقان اعظم گرفته
ظفر کز دم اوست در نکته سنجیکه غالب به آوازه عالم گرفته