شمارهٔ ۲۳۵

قافیه: ارمناندک۱۰ بیت

سبکروحم بود بار من اندکچرا نشماری آزار من اندک

تنم فرسوده در بند تو بسیاردلت بخشوده بر کار من اندک

از این پرسش که بسیارست از توشد اندوه دل زار من اندک

همانا زان حکایتها که دارمشنیدستی ز غمخوار من اندک

ز خاصانت گرامی گوهری هستکه می داند ز اسرار من اندک

سر کوچک دلیهای تو گردمکه آسان کرده دشوار من اندک

برآیی از نورد موج تشویرنهی گر دل به گفتار من اندک

مدان کز دستبرد تست گر هستمتاع صبر در بار من اندک

وجودم خوان یغما بود غم راتو هم بردی ز بسیار من اندک

نگویم تا نباشد نغز غالبچه غم گر هست اشعار من اندک؟

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و آزاری که از عشق و وابستگی به محبوبش می‌کشد سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که بار غم و اندوهش اندک است، اما در واقع عمیق و سنگین است. شاعر به فرسودگی و رنج خود در حیاتش اشاره می‌کند و از محبوبش می‌خواهد که قدر این آزار را بداند. او همچنین درباره رازها و غم‌هایی که در دل دارد صحبت می‌کند و از محبوبش می‌خواهد که نازک‌دلی را درک کند. بر اساس این احساسات، شاعر نگران از دست دادن صبر و احساساتش است؛ او می‌گوید که غم و درد در وجودش همیشه حاضر است، ولی با این حال در پی زیبا بودن اشعارش است.