شمارهٔ ۲۲۲

قافیه: انتوغلطبودغلط۱۰ بیت

تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلطکان خود از طرز بیان تو غلط بود غلط

آن که گفت از من دلخسته به پیش تو رقیبکه غلط بود به جان تو غلط بود غلط

غنچه را نیک نظر کردم ادایی داردوین که ماند به دهان تو غلط بود غلط

دل نهادن به پیام تو خطا بود خطاکام جستن ز لبان تو غلط بود غلط

این مسلم که لب هیچ مگویی داریخاطر هیچمدان تو غلط بود غلط

هر جفای تو به پاداش وفایی ست هنوزدعوی ما به گمان تو غلط بود غلط

آخر ای بوقلمون جلوه کجایی کاینجاهر چه دادند نشان تو غلط بود غلط

شوق می تافت سر رشته وهمی ور نههستی ما و میان تو غلط بود غلط

آن تو باشی که نظیر تو عدم بود عدمسایه در سرو روان تو غلط بود غلط

می‌پسندی که بدین زمزمه میرد غالبتکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی اشتباهات و خطاهایی می‌پردازد که در روابط و ارتباطات عاشقانه تجربه کرده است. او به تأکید می‌گوید که تکیه بر وعده‌ها و اظهارات معشوق، غلط بوده و اعتماد به پیام‌ها و نشانه‌های او به خطا انجام شده است. شاعر به شکلی انتقادی به رفتارها و وعده‌های معشوق نگاه می‌کند و تصریح می‌کند که عشق و امید به او در ابتدا ممکن بود خیالی باشد. در نهایت، او به تلخی و ناامیدی از این روابط اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که هر چیزی که از معشوق انتظار داشت، در واقع نادرست و غلط بوده است.