شمارهٔ ۲۱۶
خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانشگورنر مهر و مکناتن بهادر ماه تابانش
سکندر با همه گردنکشی چاووش درگاهشارسطو با همه دانشوری طفل دبستانش
کمند گردن شیران رم جولان شبدیزشجواهر سرمه چشم غزالان گرد میدانش
به انداز تمنا غایبان را دل گرفتارشبه هنگام تماشا حاضران را دیده حیرانش
تن سهراب و رستم رعشه دار از بیم شمشیرشسر اسکندر و دارا فگار از چوب دربانش
زبانها ساتگین گردان به پرسشهای پیدایشنفس ها باده پیمای نوازشهای پنهانش
به ذوق لطف عاجزپروری دلها نکو خواهشبه شکر فیض نصفت گستری لبها ثناخوانش
شمار جوهر اسرار دانایی ز ایمانشفروغ جبهه منشور خاقانی ز عنوانش
هم از خوبی به بزم اندر دل افروزست گفتارشهم از مردی به رزم اندر جگردوزست پیکانش
اگر گویی مروت گویم آن رنگی ز گلزارشاگر گویی فتوت گویم آن بویی ز بستانش
به مدحش گرچه کم گفتم ولی زان گونه در سفتمکه در سلک غزل جا دادهام غالب به دیوانش