شمارهٔ ۱۹۸

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: راور۱۲ بیت

بر دل نفس غمم سرآورچون ناله مرا زمن برآور

یا پایه آرزو بیفزاییا خواهش ما ز در درآور

عمری ز هلاک تلخ تر رفتمرگی ز حیات خوشتر آور

دردی به شکست ما برانگیزنی نی علیی به خیبر آور

بی کاری ما گدازش ماستزخمی به تراوش اندر آور

وانگاه ز ما به عرصه حشرچسبیده تنی به بستر آور

ور زان که به هیچ می نیرزیمما را بربای و دیگر آور

رنگین چمنی ز شعله آرایابراهیمی ز آذر آور

آثار سهیل از یمن جویخورشید ز طرف خاور آور

لبهای به شکر درفشان رادلهای به غم توانگر آور

جانهای به راحت آشنا راطوبی بنشان و کوثر آور

ای ساخته غالب از نظیریها قطره ربای گوهر آور

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و دردهایی که فرد تجربه می‌کند، می‌پردازد. شاعر از خداوند خواستار راحتی و پایان دردهای خود است و انتظاراتی از او دارد؛ از افزایش آرزوها تا آوردن کامیابی و آرامش. او زندگی را تلخ و مرگ را بهتر توصیف می‌کند و از خدا می‌خواهد که در زمان سختی به او یاری رساند. همچنین به کم‌کاری و ناکامی‌های خود اشاره می‌کند و می‌طلبد که اگر او را به چیزهای بی‌اهمیت هم نمی‌بخشد، دست کم از آنچه برایش مهم است، دور نکند. در نهایت، شاعر از خدا می‌خواهد تا زیبایی و رحمت را نازل کند و او را از رنج و غم آزاد سازد.