شمارهٔ ۱۷۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ارتنرود۱۱ بیت

تاجر شوق بدان ره به تجارت نرودکه ره انجامد و سرمایه به غارت نرود

چه نویسم به تو در نامه؟ کز انبوهی غمنیست ممکن که روانی ز عبارت نرود

از حیا گیر نه از جور گر آن مایه نازکشته تیغ ستم را به زیارت نرود

وصل دلدار نه خلدست همان به، همدمکه نگویی سخن و عرض بشارت نرود

دل بدان گونه بپالای که در خواهش دیددیده خون گردد و از دیده بصارت نرود

قصر و مهمانکده حاتم و کسری بگذارنام از رفتن آثار عمارت نرود

حج درویش طمع پیشه نیرزد به قبولتا که اندوخته کدیه به غارت نرود

تو به یک قطره خون ترک وضو گیری و ماسیل خون از مژه رانیم و طهارت نرود

رمز بشناس که هر نکته ادایی داردمحرم آنست که ره جز به اشارت نرود

زاهد از حور بهشتی به جز این نشناسدکه شود دستزد شوق و بکارت نرود

غالب خسته به کوی تو رهین تپشی ستکه به شاهی ننشیند به وزارت نرود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مضامین تجارت، عشق، رنج، و معرفت اشاره دارد. شاعر به طعنه می‌گوید تاجر واقعی کسی است که از مسیر تجارت به دوری نمی‌رود، زیرا می‌داند که با بی‌احتیاطی، سرمایه‌اش به خطر می‌افتد. او از غم‌های خود می‌نویسد و بر این نکته تأکید می‌کند که نمی‌تواند احوالاتش را به خوبی بیان کند. همچنین بر اهمیت پاکیزگی دل و دوری از ظلم و ستم تأکید دارد. شاعر به رابطه بین دوست و محبوب نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید به ظواهر توجه کرد. در نهایت، او به زاهدان و درویشان می‌پردازد و نشان می‌دهد که تنگنای روحی و فقر معنوی باعث دوری از حقایق و واقعیات می‌شود. کلیدواژه‌ها شامل عشق، غم، دستاوردهای معنوی، و آگاهی می‌شوند.