شمارهٔ ۴۲

قافیه: ارمکن۵ بیت

فضیلت نسب و اصل خارج ذاتستبفضل غیر خود ای سفله افتخار مکن

بانتساب سلاطین و خدمت امراکه زایلست مزن تکیه اعتبار مکن

بصنعتی که درو هست شرط صحت دستمشو مقید و خود را امیدوار مکن

بملک و مال که هستند زایل و ذاهباساس بنیه امید استوار مکن

اگر تراست هوای فضیلت باقیبعلم کوش و ز تحصیل علم عار مکن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به نقد افتخار به نسب و اصل و همچنین تکیه بر قدرت و ثروت می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اعتبار و ارزش انسان به نسبت و مقام‌های اجتماعی او نیست و نباید به خاطر آن‌ها افتخار کرد. او تأکید می‌کند که علم و تلاش فردی اهمیت بیشتری دارد و انسان باید به کسب علم و فضیلت‌های واقعی بپردازد تا به ارزش و جایگاه واقعی دست یابد. به عبارتی، تنها به خاطر میراث خانوادگی یا ثروت و قدرت نباید به خود ببالیم، بلکه باید به خودسازی و تلاش برای علم و معرفت اهمیت دهیم.