شمارهٔ ۴۳ قافیه: المن۳ بیت وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من چون پا بروی سبزه نهادم بطعنه گفتکای بی خبر نه مگر آگه ز حال من گر پایمال تو شده ام کم مبین مرابنگر که هست صد چو تویی پایمال من