شمارهٔ ۲۸
آدمی را فضل صوری و کمال معنویستنیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر
گاه عرض حسن صورت می کند بر اهل حالمی شود محبوب مه پیکر حبیب سیمبر
می دهد نظاره رفتار او آرام دلمی فزاید چهره زیبای او نور بصر
گر فقیه و عابد و شیخ و معلم می شودمی کند تعلیم علم و صنعت و فضل و هنر
می رساند فیض او دل را بسرحد کمالمی شود ارشاد او اهل طلب را راهبر
عقل حیران است در کیفیت اطوار اوهست گلزار طبیعت را نهال بارور
هم سرور دیده مییابند از او هم کام دلگه شکوفه مینماید گاه میبخشد ثمر