شمارهٔ ۴۸
عشق مضمون خط لوح جبین است مراسرنوشت از قلم صنع همین است مرا
روی بر راه سگ کوی تو سودن صد رهبهتر از سلطنت روی زمین است مرا
ترک کوی تو نمی گیرم اگر می میرمروضه کوی تو فردوس برین است مرا
در ره عشق تو گر بی دل و دینم چه عجبچشم مست تو بلای دل و دین است مرا
بگمانی که شود وصل میسر یا نهزار مردن بغم هجر یقین است مرا
می دهم جان بامیدی که مگر دور شودغم هجر تو که درجان حزین است مرا
داغ دل گشت فضولی سبب سلطنتمکه ازو ملک جنون زیر نگین است مرا