شمارهٔ ۴۴
سویم شب هجران گذری نیست کسی رابر صورت حالم نظری نیست کسی را
کس نیست که از تو خبری سوی من آردمردم ازین غم خبری نیست کسی را
نگذاشت اثر در رهت از هستی من غمدر دل ز غم من اثری نیست کسی را
گر محنت من نیست کسی را عجبی نیستمثل تو بت عشوه گری نیست کسی را
ای شوخ جفا پیشه وفا ورز و گرنهآزردن و کشتن هنری نیست کسی را
آتش بجگرها زده عشق تو و حالاتا عشق تو ورزد جگری نیست کسی را
از ترک تعلق مکن اندیشه فضولیدر راه تجرد خطری نیست کسی را