شمارهٔ ۳۴۰

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ربرمن۷ بیت

نمی مردم از آن تیغی که زد آن سیمبر بر مناگر از پی نمی زد سایه اش تیغ دگر بر من

بدین کز دیدنت در باختم دین چون شوم منکرگواهی می دهد چون روز محشر چشم تر بر من

فکندی پرده از رخ نیستم از دیدنت غافلبلایی می نمایی ازتو واجب شد حذر بر من

چو شمع از هجر آن خورشید شب تا روز می سوزمعجب نبود اگر نالند مرغان سحر بر من

رخ از من تافت میل زینتش در دل فکن یاربکه در آیینه اندازد طفیل خود نظر بر من

طبیبا می فزاید ذوقم از سوز جگر هر دمدوایی ده که آن افزون کند سوز جگر بر من

فضولی کمتر از مجنون نیم در عشق و رسواییچه خواهد کرد سودای بتان زین بیشتر بر من

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج خود در عشق می‌گوید. او به تیغی اشاره می‌کند که به دلش نشسته و نمی‌تواند از اثرات آن رهایی یابد. او در عین حال دلبستگی عمیقش به معشوق را بیان کرده و نشان می‌دهد که چقدر دیدن معشوق برایش دردآور و در عین حال ضروری است. شاعر از هجران و انتظار می‌سوزد و از خدا می‌خواهد که میلش به زیبایی معشوق را در دلش کم کند. همچنین او از درد عاشقی و فضولی در این دنیا گله می‌کند و می‌گوید که عشقش او را به جایی می‌کشاند که نمی‌تواند از آن فرار کند. در نهایت، او می‌خواهد که دوایی برای دردش بیابد، اما می‌داند که عشق و رسوایی در این راه چاره‌ای ندارند.